--> - أهل بيت برخاست . حميد بن مسلم گويد : زنى ديدم كه از شدت اضطرار واضطراب از ميان پردگيان بىپرده بيرون دويد وخويش را بر زبر على أكبر افكند وفرياد برداشت وسخت بناليد . گفتم : « كيست ؟ » گفتند : « زينب دختر أمير المؤمنين است . » اين‌وقت حسين عليه السّلام دست أو را گرفت وبه خيمه بازگردانيد وفرمود : « گريهء شما بعد از اين است . » ابن شهرآشوب گويد : على أكبر بيست وپنج سأله بود در يوم طف ؛ اما روايت هيجده سأله أصح است . ( 1 ) . فصاحت ، شيوا سخنى . ( 2 ) . شيمت : خوى . ( 3 ) . مخايل : نشانهاى نيكى . ( 4 ) . همگنان : حاضران . ( 5 ) . فخامت : بزرگوارى . ( 6 ) . كين‌توزى : انتقام‌گيرى . ( 7 ) . سرادق : خيمه‌ها . ( 8 ) . خلق ( بر وزن فلس ) : اندام ، و ( بر وزن قفل ) : خوى . ( 9 ) . متشتت : پراكنده . ( 10 ) . شعب متباينة : راههاى مختلف . ( 11 ) . عاتى : ستمگر . طاغى : سركش . ( 12 ) . أولاد تو در روى زمين نماند . ( 13 ) . نگذاشتى از على أكبر براي من أولاد ماند . ( 14 ) . قرآن كريم ( 3 - 30 ) . ( 15 ) . در افشان ( به ضم دال ) : پراكنندهء گوهر . ( 16 ) . شعشعه : درخشندگى . ( 17 ) . صفدر : كسى كه صف دشمن را مىشكافد . ( 18 ) . خلاصهء معنى : من على پسر حسينم كه پيغمبر جد أو است . به خدا كه زنازاده بر ما فرمانروايى نكند . براي حمايت پدرم شما را با نيزه وشمشير مىزنم تا كج شود . ( 19 ) . نهاد اوّل به معنى « سرشت » ونهاد ثاني به معنى « گذاشت » مىباشد . ( 20 ) . ذو الفقار : لقب شمشير علي بن أبي طالب عليه السّلام . ( 21 ) . قاسط : ستمكار ومقصود از قاسطين ، معاوية وپيروان أو مىباشد . ( 22 ) . كماة ( جمع كمي ) : دلاوران . ( 23 ) . مسته : طعمه . مضغه : جويده . ( 24 ) . حدت حر : شدت گرما .